038 4270470     info@bbk.nl

Deputaten BBK

Om een impressie te krijgen van het werk van BBK klik dan hier voor een filmpje over de Buitenlandweek van de Generale Synode Meppel in 2017, gemaakt door LPB Media.

De top tien vragen over Deputaten BBK.

1. Wat zijn deputaten BBK?
Onze kerken hebben in de Kerkenorde afgesproken dat de Generale Synode zorgt voor de betrekkingen met kerken in het buitenland. Dat is mooi gezegd, maar de GS komt maar eens in de drie jaar bij elkaar en heeft dan veel te doen. Je kunt van de mensen op die vergadering niet eisen dat ze in een paar weken tijd in het Engels, Frans, Duits, Spaans, Portugees, Russisch , Indonesisch en zo contact leggen of onderhouden met buitenlandse kerken. Daarom wijst de Synode andere mensen aan om dat te doen, niet alleen zolang de GS bij elkaar is maar ook in de tijd dat er niet wordt vergaderd. Zij worden Deputaten BBK (= Betrekkingen Buitenlandse Kerken) genoemd en ze vormen een van de meest dankbare deputaatschappen van de Synode omdat ze zulk mooi werk mogen doen .

2. Met wat voor kerken hebben wij betrekkingen?
Wij zijn Gereformeerd en dus zoeken wij contact met kerken die ook een Gereformeerde belijdenis hebben. In de 16e en 17e eeuw waren dat de Gereformeerde kerken op het Europese vasteland en de Presbyteriaanse kerken in het Verenigd Koninkrijk (Engeland, Wales, Schotland en Ierland). Nu vinden we Gereformeerde en Presbyteriaanse kerken over de hele wereld.

3. Hoe hebben wij die kerken leren kennen?
Een aantal van deze kerken ontstond door emigratie: in de jaren ’50 en ’60 van de vorige eeuw trokken Gereformeerd Vrijgemaakten naar Canada, Australië, Zuid-Afrika en Brazilië en stichtten daar kerken. Vanzelfsprekend hielden we contact met hen. Dan waren er de kerken die ontstonden vanuit de zending: waar het Evangelie werd aanvaard, werden op den duur kerken geïnstitueerd met eigen ambtsdragers en een eigen kerkverband. Met zulke ‘dochter’kerken in bijv. Indonesië en Brazilië hielden we natuurlijk ook contact. En dan waren er de kerken die ‘op ons pad kwamen’ – reizigers in het buitenland of zendingswerkers kwamen (vaak tot hun grote verrassing) kerken tegen die puur Gereformeerd in leer en leven bleken.

4. Contact met kerken in het buitenland, is dat iets nieuws?
Wij belijden een heilige, wereldwijde, christelijke kerk die vergaderd wordt door onze Here Jezus. Al in de 17e eeuw zijn de contacten vele: Hollandse predikanten studeren in Zwitserland, in Duitsland of in Engeland en op de Dordtse Synode van 1618-1619 wordt met afgevaardigden vanuit Europa gesproken over de Dordtse Leerregels. Trouwens, de buitenlandse kerken werden toen ook gevraagd naar hun mening over de Nederlandse Geloofsbelijdenis en de Heidelbergse Catechismus: “Bent u het met ons eens dat in deze geschriften Gods Woord trouw wordt nagesproken?” Laat niemand denken dat Gereformeerd-zijn iets typisch Hollands is.

5. Wie zijn onze zusterkerken?
Wij hebben – verspreid over de hele wereld – 32 zusterkerken: 12 in Azië, 3 in Australië/Nieuw Zeeland, 6 in Afrika, 2 in Noord-Amerika, 3 in Zuid-Amerika en 6 in Europa. Predikanten uit die kerken mogen in onze kerken voorgaan en onze predikanten mogen daar voorgaan. Als u naar het buitenland vertrekt, kan uw kerkenraad u een attestatie meegeven en dan kunt u niet alleen de diensten bijwonen, maar ook aan het Heilig Avondmaal deelnemen en uw kind laten dopen; u hebt dezelfde rechten als in welke Gereformeerde Kerk (Vrijg.) ook.

6. Met welke kerken hebben wij nog meer contact?
Wij hebben ‘lossere’ contacten met nog eens 25 kerken. Meestal zijn dat kerken die we graag nog beter willen leren kennen; soms zijn we er niet helemaal zeker van of de Gereformeerde Belijdenisgeschriften ook daadwerkelijk functioneren. We zijn met al deze kerken in gesprek en vaak leidt dat tot blijdschap omdat er zoveel herkenning is, en soms maakt het verdrietig omdat we uit elkaar lijken te drijven.

7. Hoeveel contacten komen er nog bij?
Wij zijn blij verrast dat wij steeds weer Gereformeerde broeders en zusters in de wereld ontdekken, maar wij realiseren ons dat wij niet voor elke kerk broeder en zuster kunnen zijn. De afstand kan een barrière zijn of de taal – je mag geen verplichtingen aangaan die je niet waar kunt maken. Daarom zijn we niet echt op zoek naar zusterkerken – steeds heeft God het zo geleid dat onze wegen kruisten. Hij vergadert zich een kerk over de hele wereld, een kerk die altijd groter en heerlijker is dan wij – ook organisatorisch – kunnen bevatten.

8. Hoe onderhoud je contact met zoveel kerken?
We schrijven elkaar, lezen publicaties van elkaar, bezoeken elkaar op Synodes of congressen en proberen samen na te denken over problemen die er spelen. We bidden voor elkaar en publiceren het Engelstalige tijdschrift Lux Mundi (= Licht der wereld) met artikelen over onze kerken en over theologische en ethische onderwerpen waarmee we elkaar willen dienen. Achttien deputaten zijn er druk mee en dan hebben we nog onze partimewerkers op het kantoor in Zwolle.

9. Wordt er ook geld gegeven aan arme kerken?
Wij willen helpen en geholpen worden om trouw te blijven aan Gods Woord, om ook in de toekomst te blijven bij de Gereformeerde leer die de Schrift naspreekt. Andere deputaten zijn meer gericht op materiele en personele hulp; dat zijn de Deputaten Zending en Hulpverlening en Training. Natuurlijk is er nauwe samenwerking.

10. Kan ik ook deputaat worden?
Een deputaat is een man of vrouw die weet wat hij belijdt en die dat onder woorden kan brengen. Vaak beheerst hij een vreemde taal en ‘heeft hij wat’ met het buitenland. De niet-predikanten zijn in veel gevallen actief geweest in zending, hulpverlening of evangelisatie onder buitenlanders. Maar schapen met vijf poten zijn het niet (een enkeling daargelaten).